دانشگاه شهید بهشتی

به مناسبت شهادت دکتر مصطفی چمران

تاریخ انتشار: 1399/03/30 05:24 ب.ظ

sh.chamran.jpg

«مصطفی چمران» سال 1311 در تهران متولد شد. وی که تحصیلات دوران متوسطه را در دارالفنون و دبیرستان البرز گذراند، در دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد و سال 1336 در رشتۀ الکترومکانیک فارغ­التحصیل شد. سپس به مدت یک سال در این دانشگاه به تدریس پرداخت، تا آن­که در سال 1337 با استفاده از بورس تحصیلی شاگردان ممتاز، به آمریکا اعزام و با ممتازترین درجۀ علمی، موفق به دریافت مدرک دکترای الکترونیک و فیزیک پلاسما شد.

این دانشجوی مبارز در آمریکا، با همکاری برخی دوستانش، برای نخستین بار «انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا» را پایه­ریزی کرد. وی همچنین از مؤسسان انجمن دانشجویان ایرانی در کالیفرنیا بود و به همین دلیل بورس تحصیلی او از سوی محمدرضا پهلوی قطع شد. چمران پس از قیام 15 خرداد سال 1342 رهسپار مصر شد و مدت دو سال سخت­ترین دوره­های چریکی و پارتیزانی را آموخت. از او به عنوان بهترین شاگرد این دوره قدردانی شد و این رتبه، مسئولیت تعلیم چریک­های مبارز ایرانی را بر عهده او گذارد.

دکتر چمران که برای تعلیم چریک­های مبارز ایرانی، ایجاد پایگاه چریکی مستقل را ضروری می­دید، با هدف ایجاد این پایگاه به لبنان سفر کرد و توانست با کمک­های امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان، سازمانی را به نام «امل» بر اساس اصول و مبانی اسلامی ایجاد کند. پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357، مقدمۀ فعالیت­های او در ایران شد. وی پس از 21 سال به ایران بازگشت تا تجربیات انقلابی و علمی خود را در خدمت جمهوری اسلامی ایران به کار بندد.

ایشان پس از درگیری با ضد انقلاب در پاوه، با فرمان انقلابی امام خمینی (ره)، فرماندهی منطقۀ پاوه را بر عهده گرفت. درخشش وی در این زمینه او را عهده­دار وزارت دفاع نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران کرد. وی پیش از این، نمایندگی مردم تهران در نخستین دورۀ مجلس شورای اسلامی و نمایندگی حضرت امام (ره) در شورای عالی دفاع را در کارنامۀ خود داشت.

شهریور 1359 که ناقوس جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به صدا درآمد، دکتر چمران به جبهه­های جنوب کشور رفت و «ستاد جنگ­های نامنظم» را پایه­گذاری کرد. سرانجام در 31 خرداد 1360 ترکش خمپاره­ای به منطقۀ دهلاویه، ایشان را آسمانی کرد.

 

دل­نوشتۀ شهید: جایی برای تنهایی

درد، دل آدمی را بیدار می‌کند. روح را صفا می‌دهد. غرور و خودخواهی را نابود می‌کند. نخوت و فراموشی را از بین می‌برد. انسان را متوجۀ وجود خود می‌کند.

انسان گاه­گاهی خود را فراموش می‌کند، فراموش می‌کند که بدن دارد، بدنی ضعیف و ناتوان که در مقابل عالم و زمان کوچک، ناچیز و آسیب­پذیر است. فراموش می‌کند که همیشگی نیست و چند صباحی بیشتر نمی‌پاید. فراموش می‌کند که جسم مادی او نمی‌تواند با روح او هم پرواز شود؛ لذا این انسان احساس ابدیت، مطلقیت، غرور و قدرت می‌کند. سرمست پیروزی و اوج آمال و آرزوهای دور و دراز خود، بی­خبر از حقیقت تلخ و واقعیتهای عینی وجود به پیش می‌تازد و از هیچ ظلم و ستم رو گردان نمی‌شود. اما درد آدمی را به خود می‌آورد؛ حقیقت وجود او را به آدمی می‌فهماند و ضعف و زوال و ذلت خود را درک می‌کند و دست از غرور کبریایی برمی‌دارد و معنی خودخواهی و مصلحت​­طلبی و غرور را می‌فهمد.

خدایا! تو را شکر می‌کنم که با فقر آشنایم کردی تا رنج گرسنگان را بفهمم و فشار درونی نیازمندان را درک کنم.

خدایا! هدایتم کن؛ زیرا می‌دانم که گمراهی چه بلای خطرناکی است.

خدایا! هدایتم کن که ظلم نکنم؛ زیرا می‌دانم ظلم چه گناه نابخشودنی است.

خدایا! راهنمایم باش تا حق کسی را ضایع نکنم که بی­احترامی به یک انسان همانا کیفر خدای بزرگ است. خدایا! مرا از بلای غرور و خودخواهی نجات ده تا حقایق وجود را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم.

خدایا! پستی دنیا و ناپایداری روزگار را همیشه در نظرم جلوه­گر ساز تا فریب زرق و برق عالم خاکی مرا از یاد تو دور نکند.

خدایا من کوچکم، ضعیفم، ناچیزم، پر کاهی در مقابل طوفان­ها هستم. به من دیدۀ عبرت­بین ده تا ناچیزی خود را ببینم و عظمت و جلال ترا به­راستی بفهمم و به­درستی تسبیح کنم.

 

منابع:

https://hawzah.net/fa/goharenab

https://chamran-dr.blogfa.com

 

 

 ​

Sorosh-Icon
کلید واژه ها: شهادت دکتر مصطفی چمران
منبع خبر معاونت فرهنگی، اجتماعی- مدیریت امورشاهد و ایثارگر
تعداد مشاهده: 400
اخبار : به مناسبت شهادت دکتر مصطفی چمران
Top

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی