دانشگاه شهید بهشتی

به مناسبت شهادت امام جعفر صادق(ع)

تاریخ انتشار: 1399/03/27 10:50 ق.ظ
emam sadeq.jpg

 

پدرش 26 ساله بود که او زاده شد. 12 تا 15 سال بنا بر اختلاف از عمر شریفش را در کنار جدش امام سجاد (ع) و نوزده سال را در کنار پدرش امام باقر (ع) گذراند. مشهورترین لقب او «صادق» است. بر طبق روایتی، پیامبر اسلام (ص) این لقب را به او داده است تا از جعفر کذّاب تمایز یابد، اما برخی گفته‌اند امام صادق (ع) به جهت پرهیز از شرکت در قیام‌های عصر خود، صادق لقب گرفته است؛ چراکه در آن زمان به کسی که مردم را گرد خود جمع و به قیام بر ضد حکومت تحریک می‌کرد، کذّاب (دروغگو) می‌گفتند.

ایشان در سال 114 ﻫ. ق در سن 31 سالگی به امامت رسید و ردای ولایت بر دوش گرفت. دوران امامت آن امام 34 سال بود که با اواخر حکومت امویان و اوایل حکومت عباسیان مصادف می­باشد.

در یک دسته­بندی، زندگانی امام جعفر صادق (ع) را می­توان به سه دستۀ کلی تقسیم نمود:

الف ـ زندگانی امام در دورۀ امام سجاد (ع) و امام باقر (ع) که تقریباً نیمی از عمر حضرت را به خود اختصاص می‌دهد. در این دوره (83-114) امام صادق (ع) از علم، تقوی، کمال و فضیلت آنان در حد کافی بهره مند شد.

ب ـ قسمت دوم زندگی امام جعفر صادق (ع) از سال 114 هجری تا 140 هجری می‌باشد. در این دوره، امام از فرصت مناسبی که به وجود آمد، استفاده نمود و مکتب جعفری را به تکامل رساند. در این مدت، 4000 دانشمند تحویل جامعه داد و علوم و فنون بسیاری را به جامعۀ اسلامی ارزانی داشت.

ج ـ هشت سال پایانی زندگی امام (ع)  که در این دوره بسیار تحت فشار و اختناق حکومت منصور عباسی قرار داشت و دائماً تحت نظر بود و مکتب جعفری عملاً تعطیل گردید.

در دوران امامت امام صادق(ع)، به علت ضعف حکومت اموی، آزادی بیشتری برای ابراز عقیده به وجود آمد و بحث‌های علمی بسیاری در موضوعات مختلف درگرفت. این آزادی علمی و دینی که برای کمتر امامی از ائمۀ دوازده‌گانه وجود داشت، سبب شد تا شاگردان امام آزادانه در مباحث علمی شرکت کنند. همچنین عصر ایشان یکی از طوفانی‌ترین ادوار تاریخ اسلام است که از یک سو اغتشاش‌ها و انقلاب‌های پیاپی گروه‌های مختلف، به ویژه از طرف خون­خواهان امام حسین (ع)، رخ می‌داد که انقلاب ابوسلمه در کوفه و ابومسلم در خراسان و ایران از مهم‌ترین آنها بوده است و از دیگر سو عصر برخورد مکتب‌ها و اید‌ئولوژی‌ها و عصر تضاد افکار فلسفی و کلامی مختلف بود که از برخورد امت اسلام با مردم کشورهای فتح شده و نیز روابط مراکز اسلامی با دنیای خارج به وجود آمده و در مسلمانان نیز شور و هیجانی برای فهمیدن و پژوهش پدید آورده بود.

بنی­عباس پس از تحکیم پایه‌های حکومت و نفوذ خود، همان شیوۀ ستم و فشار بنی­امیه را پیش گرفتند و حتی از آنان هم گوی سبقت را ربودند. وضع به اندازه­ای ناگوار شد که همگی یاران امام را در معرض خطر مرگ قرار می­داد. شهادت امام را به سبب مسمومیت دانسته‌اند و منصور ارتکاب این جنایت را که در توان خود نمی­دید، به جعفر­بن­سلیمان، پسر عموی خویش و والی وقت مدینه، محول کرد.

 

ما بی­ وجود لطف تو مذهب نداشتیم

 در دین و علم این همه منصب نداشتیم

نورت اگر نبود به جز شب نداشتیم

ذکر حسین جان به روی لب نداشتیم

آری اگر که شیعه به پا هست و عاشق است

 از فيض قال باقر و از قال صادق است

با گوشۀ نگاه تو زائر درست شد

با روضه­خوانی تو شعائر درست شد

از ذوق توست این همه شاعر درست شد

 از قطره­ای ز علم تو جابر درست شد

هرکس بدون توست به محشر معطل است

 توحید ما طفیلی درس مفضل است

درهاي شهر علم به دست تو باز شد

اسلام پاي مكتب تو سرفراز شد

از شرق و غرب با تو جهان بي­نياز شد

اصلي­ترين وصيت تو بر نماز شد

در فكر شيعه بود هميشه دل شما

... ماييم از اضافۀ آب و گل شما

 

منابع: 

https://fa.alkawthartv.com

https://www.yjc.ir/fa/news

https://hawzah.net/fa/Article/View​

 
Sorosh-Icon
کلید واژه ها: شهادت امام صادق(ع)
منبع خبر معاونت فرهنگی، اجتماعی- مدیریت امورشاهد و ایثارگر
تعداد مشاهده: 485
اخبار : به مناسبت شهادت امام جعفر صادق(ع)
Top

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی