دانشگاه شهید بهشتی
ورود  English
اذان ظهر به افق تهران: 11:49:53

یادداشت ویژه به مناسبت 20 مهرماه، گرامیداشت روز حافظ

تاریخ انتشار: 1397/07/20 08:03 ب.ظ
 
دکتر سیدعلی‌محمد سجّادی/ استاد پیشکسوت گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی
 
همّتم بــدرقــة راه کن ای طایر قدس
 
که دراز اســت ره مقصــد و من نوسفرم
 
در گلزار شامه‌نواز و جانبخش ادب فارسی که بر فراز هر گلبنش نوگلی و بر شاخسار هر درخت خرّمش، بلبلی عطر حیات می‌دمد و آهنگ نشاط سر می‌دهد، نه غنچة بشکفته‌ای چون حافظ توان یافت که رایحة دل‌انگیزش دماغ جان را به عطر رؤیاآفرین زیبایی سرخوش دارد و نه هیچ مرغ خوشخوانی چون طایر قدس دارالسلام شیراز که از منقار بلاغتش آب حیوان چکد و از بندبند نای دلکشش،سرود شور و شعور برخیزد و این را دلیلی باید ...
شعر حافظ یعنی حکمت جوشیده از اندیشة فردوسی، سهولت و عذوبت گفتار رودکی و فرّخی، صلابت و انسجام کلام عنصری و ناصرخسرو، گستردگیِ معانی اشعار انوری و خاقانی، صدق و صفای سنایی و عطار، طراوت سخن سعدی و شور و نشاط جادوییِ کلام مولانا در دیوان کبیر. و اینجاست که راز این حقیقت که در خانة هر ایرانی در کنار قرآن مجید، حافظی نیز نشسته‌است آشکار می‌شود و آن نه تنها به‌مناسبت پیوند قدسی و آسمانی این دو کتاب و تأثیر آن بر این است، بلکه ایرانی با انتخاب دیوان خواجه، به خانة خود کتابخانه‌ای می‌برد که در آن هم «قصّة سکندر و دارا» می‌خواند و هم درمی‌یابد که کاووس و کی کجا رفتند؛ هم از قارون و گنج روانش که «فرومی‌رود از قهر هنوز» آگه می‌شود، هم «حکایت مهر و وفا» می‌شنود و هم «نودولتان را با خر خود» می‌نشاند. به هر روی، گم‌گشتة خویش را از او می‌جوید و می‌یابد.
کوتاه سخن این‌که کلام جادویی حافظ، زیبایی لفظ و معنای چند قرن را یکجا در خود دارد و خواجة ما نه‌تنها به دیوان‌های پارسی و تازی مأنوس است، که با آثار منثورِ اینان نیز نرد عشق می‌بازد و در این میان، جز آنچه جامعِ دیوان او در مقدمة دیوانش آورده است، شاید بیش از همه با سه اثر گرانقدر ادبی و عرفانی، یعنی کشف‌الاسرار میبدی، تمهیدات عین‌القضات و مرصادالعباد نجم رازی همدلی و همراهی می‌کرده‌است.

Sorosh-Icon
کلید واژه ها:
منبع خبر روابط عمومي
تعداد مشاهده: 216
 

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی